Ik ben Skippy. Een kleine dame met een groot karakter. Er zit volgens mij wat podenco bloed in me want ik ben ontzettend snel.

Mijn leven in Nederland begon 2 jaar geleden. Ik woonde toen bij een andere hond, waarmee ik graag op jacht ging. Helaas hebben we het veel te bont gemaakt en moest ik toch ergens anders heen.

Ik zit nou bij Anouska, Gio, Dinky en Poes. Anouska heeft mij opgehaald met het verhaal dat ik erg onderdanig was. Nou daar prikte zij helaas heel snel doorheen. Want eigenlijk ben ik een ontzettend dominant krengetje. Tuurlijk ben ik best lief. Maar ik wil graag proberen om stoerder te zijn dan ik werkelijk ben. Zo tilde ik mijn poot op bij het plassen (dat doen stoere mannetjes toch ook?) Knok ik rustig terug als ik aangevallen word! En als ik probeer om speeltjes of een slaapplek voor mezelf op te eisen krijg ik onwijs op mijn donder. Je zou denken: oooo wat zielig. Maar heel eerlijk: ik vind het zalig om regels te krijgen en te weten waar ik aan toe ben.

Zo heb ik bijvoorbeeld al geleerd om te zitten, af te gaan, te zitten bij het voeren en te wachten op een commando dat ik mag gaan eten, naast de fiets rennen. Ook ben ik op maandagavond bij een school waar ik over hindernissen mag springen, door tunnels heen moet en een zogenaamde A schutting over moet. En om te laten zien hoe snel ik ben, scheur ik nog wel eens een rondje om het veld. Dat mag eigenlijk niet, maar is wel lekker om te doen.

Ik loop daar ook vaak los met andere honden. Eerst vond ik dat heel spannend, maar nu is het heel leuk. En laatst zag ik daar een hondje wat precies deed wat ik deed, eruit zag zoals ik. En ook Anouska en alle andere mensen waren verdubbeld. Ik heb zeker 10 minuten staan kijken. En iedereen maar lachen. Bleek het een spiegel te zijn. Weet ik veel! Ook weer wat geleerd.

Kortom ik geniet van mijn nieuwe stekkie en ik hoop dat er meer hondjes zoals ik een zalige plek krijgen!

Lieve poot van Skippy