Als wij in de bench kijken zien we twee prachtige zwarte kraaloogjes die ons liefdevol aankijken.

Op  19 oktober 2011 is het zover, omstreeks 23.00 uur stappen wij in de auto op weg naar vliegveld Munster (Duitsland) om Dexter  op te halen.  Om 03.00 uur wordt Dexter door een vrijwilliger aan ons overgedragen.  Als wij in de bench kijken zien we twee prachtige zwarte kraaloogjes die ons liefdevol aankijken. Niks geen angst of onrust, maar een kalm en rustig zwart nieuw vriendje voor ons en onze andere twee honden. Op naar huis, op naar Lekkerkerk.  Daar wordt Dexter warm ontvangen door Centa (onze Hollandse herder), Herman (onze kruising van een chihuahua en teckel) en onze 5 katten. Dexter vindt ze allemaal even leuk. Hij is erg zeker van zichzelf en dat is dit huishouden geen overbodige luxe. Alleen Centa, met haar 13 jaar, moet wel even wennen aan zo’n brutaal mannetje in huis, mopper de mopper.

Dexter past zich snel aan. Ligt vanaf dag een aan je voeten, onder je stoel en al snel verovert hij een plekje op de bank, bij de katten of naast Herman.  Het is ongelooflijk hoe lief dit hondje is. Hij is nergens bang voor en straalt alleen maar zekerheid uit. Na een paar weken is hij inmiddels redelijk gewend aan zijn naam, vooral als je hem roept voor een koekje.  Hij gaat braaf zitten als we naar buiten gaan en ook weer braaf zitten als hij weer binnen is en het riempje weer af mag. Buiten kijkt hij veel af van de andere honden en baalt stevig omdat zij wel los mogen  en hij niet! En dat houden we nog even zo. Hij vindt de wereld zo leuk dat hij overal achteraan wil rennen. Hij denkt zelfs dat hij kan vliegen, want vogels zijn echt interessant, daar moet je wel achteraan gaan! En Nederland is net even anders als Gran Canaria , hier zijn sloten waar kroos op ligt. Nee Dexter daar kan je niet op lopen! Plons… en nog een keer….plons en nog een keer. Gelukkig is hij pienter en is het tot nu toe bij 3 duiken gebleven.  Hij let goed op wat de andere honden doen. Zij leiden hem door de wondere wereld rondom Lekkerkerk.

Naar het strand dan maar, dat is lekker overzichtelijk en daar is geen kroos. Wat een bekijks krijgt Dexter! Met zijn grote oren en zijn zwarte lieven ogen, verovert hij menig vrouwenhart. Bijna niemand kan zonder bukken en ach en wee, langs deze hartendief lopen.  Hij is de held van het strand.  Ook bij de Beachclub ontgaat hem niets. Wat een lief dier is dit, zeurt niet, gaat braaf liggen of zit nieuwsgierig om zich heen te kijken als wij genieten van de laatste najaarszon met een heerlijk wijntje en een borrelhapje.

Dexter is voor ons een lot uit de loterij, ook al zagen wij op de site van HZT dat hij best een zekere uitstraling had, je weet toch nooit wat je thuis krijgt en hoe zo’n diertje zich zal ontwikkelen. Dexter is lief voor ons, lief  voor anderen, lief voor onze andere dieren, maakt niets kapot, kan alleen thuis blijven (niet te lang natuurlijk), leert snel en is waanzinnig speels. Kortom een echte kanjer.

Wij zijn HZT erg dankbaar voor alle moeite die de medewerkers over hebben om deze honden wel een toekomst te geven. Hulde.

Sandra, Marianne en Jeroen.